De drie Louws

Zoals u misschien al heeft gehoord hebben onze leraren de kap achtergelaten in Londen. Omdat wij moesten rennen om de bus terug naar Nederland te halen, hebben wij de kap bij de auto achtergelaten zodat de leraren hem mee konden nemen maar zij hadden er overheen gekeken en hebben hem vergeten..

Om de kap terug te halen hebben we de actie Vriend van TeamSGH opgezet. We hebben een groot bedrag opgehaald maar ondanks het grote succes van deze actie zijn de kosten vergoed door de vader en opa van Louw uit ons team van het bedrijf De Vries en Metman, zij boden ook aan de kap op te halen in Engeland. De kap lag nu in Birmingham, waar zij, grootvader, vader en zoon, heen zijn gereden in de herfstvakantie met een gehuurd busje. Ze hebben de overtocht gemaakt en zijn naar de loods van Agility gegaan om de kap in ontvangst te nemen. De kap was in goede staat en kon mee terug naar Nederland. Eenmaal in Haarlem werden ze hartelijk ontvangen en het team was de familie Feenstra zeer dankbaar.

Tijdens hun reis hebben ze een aantal foto's gemaakt, hieronder zijn er een paar te zien en op onze Facebook hebben we een heel album. Nogmaals bedanken wij Louw Feenstra hartelijk voor het ophalen van de kap, wij zijn zeer tevreden.


Bekijk de reacties (Reacties: )


Logboek dag 67 SEM 2016

Dag 6 was een dag van veel wachten. Het hele team stond namelijk om half negen klaar bij de paddock, voor áls we konden rijden, dat we dan meteen op onze plaatsen stonden. Het probleem leek echter niet opgelost, dus hebben we eigenlijk voornamelijk onproductief rondgehangen. Nog wat laatste stroopwafeltjes uitgedeeld, maar verder vooral genikst en rondgedwaald. De term "de onproductiefste dag in de geschiedenis van teamSGH op de SEM " is zelfs meerdere malen gevallen...

Inmiddels waren er een paar jongens van de TU Eindhoven te vinden in onze paddocks. Het was onze laatste optie om grote onderdelen van hen, in onze auto te plaatsen. Nadat dit allemaal was gebeurd, raceten we naar de rij, om als laatste nog snel de baan op de kunnen. Iedereen stond op zijn plek om de tijden door te geven, en keek gespannen hoe Sanne de auto in stapte om te gaan rijden. Sanne kwam langs drie posten, maar helaas kwam onze equalizer (zo heet de auto) de vrij stijle heuvel van het parcours niet op... Het lag niet aan de accu die het niet trok, maar aan het elektrisch systeem; er was weer wat doorgebrand. Geluk bij een ongeluk, het ging daarna hozen, dus we hadden sowieso van de baan gemoeten. De rest van de dag werkten we aan het elektrisch systeem, en 's avonds was de beruchte student party van zeven tot negen... Daar moesten we natuurlijk naartoe. En bovendien was er gratis pizza! Helaas was er wel maar één oven voor zo'n 2000 man. Shell moet gedacht hebben dat er vast niemand op gratis pizza af zou komen...

De volgende ochtend gingen onze twee opperbikkels Daan en Tammo al om zes uur(!) met de auto in de rij staan, omdat we zaterdag laat te horen kregen dat de auto het deed. Toen de baan open ging stond iedereen klaar op zijn plek, timer aan en ready om Sanne aan te moedigen. En het is gelukt! We hebben alle acht rondjes uitgereden en zijn prachtig de heuvel op getoefd, met geweldige lijnen door de bochten gesjeesd en we hebben een score neergezet om trots op te zijn.

Want wat is onze uiteindelijke score nou eigenlijk? We hebben twee keer gereden, en allebei de keren ongeveer een gelijke score neergezet: met 1 liter benzine 1994 kilometer (dat ronden we natuurlijk af op 2000). Hiermee zijn we 22e geworden in onze categorie, en daarmee het beste Nederlandse team! Wij zijn ontzettend trots onszelf. Het was een lange week, die begon op Rotterdam Centraal, via Calais naar Londen, waar we tegenslagen hebben gehad, maar nooit onze positiviteit zijn verloren, waar we 2200 stroopwafels uit hebben gedeeld en anderhalf uur in de rij hebben gestaan voor pizza. Waar iedereen zo hard zijn best heeft gedaan om een rijdende auto de baan op te sturen, en waar dat is gelukt.

We willen graag iedereen voor alle support vanuit Nederland, maar zelfs vanuit Londen bedanken, en sluiten met dit fijne bericht het teamSGH jaar 2015/2016 af.

Bekijk de reacties (Reacties: )


Logboek dag 5 SEM 2016

We zijn alweer bij het logboek van vrijdag beland! Vrijdag was de eerste officiële racedag, de eerste dag waarop we een tijd neer zouden kunnen zetten. Het was een dag vol wachten, testen en van stroopwafels.

's Ochtends stond de paddock in teken van het elektrisch systeem. Daan, Thijs en Hugo werkten heel hard aan het vinden van een oplossing voor ons steeds terugkerende probleem, terwijl de rest van het team hen probeerde te voorzien van alles wat ze mogelijk nodig konden hebben. Na de lunch leek alles te werken, en vond Daan dat het tijd was om te gaan testen. Sanne trok heel voorzichtig op, en in tegenstelling tot alle andere keren schoot ze nu niet naar voren, en brandde de mosfet niet door. Vijf meter reden we, toen de auto het opeens toch begaf. Wat het probleem was, was onbekend. Toen we de auto terug reden naar de paddock, bleek na een kwartiertje dat het lag aan de DCDC converter, een apparaatje dat een te hoog voltage naar een lager voltage hoort om te zetten. De jongens gingen hiermee aan de slag, terwijl de rest van het team hen van alles wat ze maar nodig konden hebben voorzagen.

Toen team economie niets meer te doen had, was het tijd voor onze PR-stunt! Ieder nam een doos in de hand, en met zijn allen gingen we alle paddocks langs, om stroopwafels uit te delen aan alle deelnemers, bezoekers en marshalls. Sommigen twijfelden voor ze het aannamen, anderen pakten dan weer heel gretig, en vooral Aziaten vroegen ons of ze gratis waren. Maar ze vielen in de smaak!

Op een gegeven moment was iedereen klaar met de stroopwafels en het faciliteren van onze elektroboys, en dus besloten we dat we dan maar weer naar Westfield moesten voor shoptrip nummer twee... We praten het maar goed dat de wisselkoers gewoon erg gunstig is momenteel. Ondertussen heeft de helft van alle meisjes dezelfde broek.

's Avonds speelde België tegen Wales, en samen met onze Vlaamse vrienden moesten alle jongens natuurlijk kijken. De meisjes aten pasta pesto met gehakt en groenten met meneer Hooft, onder het genot van een High School Musical, Grease en Mama Mia playlist, waarmee we natuurlijk uit volle borst meezongen. Meneer Hooft genoot hier iets minder van.

Bekijk de reacties (Reacties: )


Logboek dag 4 SEM 2016

Donderdagochtend stonden onze echte bikkels al om kwart voor acht bij de inspectie, omdat we dan de rij mochten overslaan, aangezien we er gister uit werden gezet vanwege de sluitingstijd. Het was tijd om onze laatste testen af te vinken. Eerst gingen we door de remtest, een test waarop je met auto plus driver op een helling wordt gezet, en dan helemaal stil moet staan. Hélemaal stil stonden we niet, maar de lieve lach van myrthe en de interesse in de achtergrond van de inspecteur van Sanne hebben hem overtuigd. Ook de tien seconde test, waar we het gister al over hebben gehad, was gelukt. Sanne kwam er met maar liefst 5.3 seconden, en Myrthe in 4.4! Ook de visabilitytest is afgevinkt, die test of de driver goed genoeg zicht heeft, de riem is goed gekeurd, evenals de toeter. En als laatst zijn we door de designtest heen gekomen. De enige test die we nog af moesten strepen voordat we de geliefde twee stickertjes konden bemachtigen, was de test voor het electrical system.

Na de lunch stond alles dus in het teken van mosfets, arduino's en ampères. En toen Daan, Thijs en Hugo de duimen omhoog staken, werd de auto op twee bierkratjes aangezet, en hij deed het! Glunderend keken we naar het draaiende achterwiel, en na de nodige high fives en gepast gejuich rolden we onze auto opnieuw naar de keuring, deze keer om de allerlaatste test te doen.

Onze Franse inspecteur was helaas wat minder vatbaar voor de charmes van onze dames, en keek vaak nog wat bedenkelijk naar ons systeem. Maar na de nodige vragen en wat keren waar we de waarheid iets mooier hebben gemaakt dan hij is (natuurlijk laden we de accu altijd op met een branddeken eroverheen!), waren we erdoor heen! We mochten de baan op en officieel racen in de Shell Eco-Marathon 2016. En dat op donderdag! Dat is een record in de geschiedenis van TeamSGH.

Toen we echter op een klein stukje testbaan onze auto op de grond wilden testen, dus inclusief wrijving van de baan enzovoorts, brandde er een zekering door... Wéér de mosfet. Het bleek dus dat we te vroeg hadden gejuicht, en er toch nog iets miszat in het elektrisch systeem. Thijs, Hugo en Daan moesten weer aan de bak, achterhalen wat er toch steeds misging.

Ondertussen zaten de meisjes zich maar te vervelen... En hoe zonde zou het zijn als we niet gebruik hadden gemaakt van het feit dat de grootste shoppingmall van Europa op tien minuten loopafstand van de paddock ligt. Het was bijna noodzakelijk dat we op een shoppingtrip gingen, dus dat was wat we deden. Met alle TeamSGH girls liepen we naar Westfield, om alle Britse winkels die we in Nederland niet hebben, leeg te roven.

's Avonds verzamelden we allemaal op de camping, en nadat de TeamSGH boys boodschappen hadden gedaan, aten we pannenkoeken en knakworstjes, en genoten we ervan dat we dit buiten konden doen, omdat het droog was! Onze techno-jongens kwamen later aan, met het nieuws dat ze nieuwe onderdelen hadden besteld, die hopelijk gingen helpen, en na wat rondjes over de camping vielen we allemaal in slaap.

Bekijk de reacties (Reacties: )


Logboek dag 3 SEM 2016

Gisteren begon al vroeg. Om acht uur stond namelijk een deel van het team al bij de paddocks, omdat er toen gelegenheid was om over de track te lopen, mogelijke hellingen te bekijken en bochten in te schatten, waar we vervolgens onze rijtechniek op aan kunnen passen. Het was goed dat we dat even hadden gedaan, want toen werd duidelijk dat onze auto over bepaalde hellingen niet kon, omdat de auto te dicht bij de grond is. Na een kleine aanpassing van de voorwielophanging, was dat gefixt. Ook is het raam netjes afgeplakt, zijn de overige stickers geplakt en er is een kettingkast gemaakt! Ondertussen was economie trouw aan het nieten en afwassen op de camping.

Toen de boodschappen voor de lunch waren gedaan, zijn we met zijn allen in een lege paddock gaan zitten in verband met de regen, waar we onze boterhammetjes met nutella, pindakaas, kaas of ham hebben opgegeten.

Na de lunch kwamen we tot de conclusie dat alles behalve het technische systeem lijkt te werken, en dat we dus maar beter in de rij konden gaan staan voor de inspectie. En dat was een rij waar je u tegen kan zeggen. Om wat te doen te hebben, hebben we lekker vaak de tien seconden test geoefend, de test dat de driver binnen tien seconden uit de auto moet komen. Verder hebben we de remmen geperfectioneerd, en heel veel gewacht.

Ondertussen in de paddock werkten Daan, Thijs en Hugo hard aan het ontdekken wat er steeds misgaat in het elektrisch systeem. En we hebben vrienden gemaakt! Een ontzettend sympathiek Canadees team heeft aan ons een belangrijk onderdeel gegeven, dat zo maar het verschil zou kunnen maken. Om ze te bedanken voor het onderdeel en het meedenken, gaven we ze alvast wat stroopwafels, en ze wisten niet wat ze proefden.

Na precies vijf uur in de rij te hebben gestaan waren we bijna aan de beurt, toen we ontdekten dat we wel nog het elektrisch systeem in de auto moesten leggen, om het totale gewicht van de auto te kunnen wegen. En ondanks het feit dat we zo'n vijf uur ongeveer niks aan het doen waren, was er op het laatste moment toch nog stress, toen we noch Thijs, noch Daan konden bereiken. En na vijf uur wachten moesten we uiteindelijk toch nog twee auto's voor laten.

Eenmaal in de test hebben we wel een paar dingen afgevinkt. De driver is gewogen, de auto is gewogen (ongeveer 59 kilo!), we zijn door de dimensietest heen gekomen, wat betekent dat we ons hebben gehouden aan de voorgeschreven maten van Shell, en we zijn met vlag en wimpel geslaagd voor de draaicirkeltest.

Nadat de inspectie was gesloten ging iedereen langzaam naar de camping om daar te koken: rijst met groente, kip en satesaus.
Toen later op de avond ook Thijs en Daan aankwamen, kwamen die wederom niet met het nieuws waar we allemaal op hoopten. De fout is nog niet gevonden, en ze zijn nog druk bezig met alles afgaan en perfectioneren. Verder was het een avond van spookverhalen en spelletjes, voordat we allemaal gingen slapen, om morgen weer vroeg bij de inspectie te staan.

Bekijk de reacties (Reacties: )


Volgende pagina